عملى كردن آن واجب و ضرورى است . و نيازمنديها ، منحصر به قوت شب و روز نيست ، بلكه شامل تأمين معيشت ميانگين براى هر فرد يا خانواده در اجتماع اسلامى مىشود . همه بايد خوراك و نيازهاى سال را در سطحى مورد قبول در اختيار داشته باشند . پس اگر فرد مسلمان خواستار آن باشد كه از مؤمنان به خدا و معتقدان به پيامبر اكرم « ص » و گروندگان به « حقّ بزرگ » ( ولايت على « ع » و وصايت او ) به شمار آيد ، بر وى لازم است كه انفاق را نهان و آشكار و شب و روز در خوشى و ناخوشى ترك نكند ، تا چنان شود كه صولت تكاثر بشكند ، و همگان به آنچه براى معيشت خويش نياز دارند دست يابند ، و توده هاى وسيع بندگان خدا در زير چتر آسايش و رفاه قرار گيرند ، و بر ضدّ هر سستى يا تحريف دينى يا دغلكارى اجتماعى بيمه شوند . 19 - انفاق ، عامل رهايى از سقوط فرد و تباهى جامعه : اين نتيجه از آنچه پيشتر ذكر آن گذشت ، آشكارا بر ما معلوم مىگردد ، چون هلاك فرد ، از اختصاص يافتن مال به گروه معدودى از مردم نتيجه مىشود ؛ و هلاك جامعه به دست متكاثران خودخواهى پديد مىآيد كه اين تكاثر و فزونخواهى ، آنان را به خوشگذرانى و از حد تجاوز كردن در مصرف وامىدارد . و اين چگونگى از عمده ترين اسباب هلاك فردى و اجتماعى محسوب مىشود . و اينها حقايقى حياتى و اجتماعى و اقتصادى است كه آيات و احاديث مربوط به آنها در ضمن فصلهاى گذشته ، از « باب يازدهم » ، از نظر خوانندگان محترم « الحياة » گذشته است . و لازم است به اين امر توجّه شود كه تباهى فرد و اجتماع ، به دليل ترك انفاق توانگران در « مكتب اقتصادى اسلام » ، از موضوعات بنيادين بشمار مىآيد ، زيرا كه ترك انفاق به تكاثر كشيده مىشود ، كه خود - چنان كه گفتيم - از وسايل تباهى و نابودى فرد و اجتماع است . 20 - انفاق ، براندازندهء خصلت بدخيم و ويرانگر بخل : بخل